Στην πόλη του Αμυνταίου υπάρχει η παγκόσμια πρωτοτυπία να έχει συνδεθεί το δίκτυο της αποχέτευσης με το δίκτυο απορροής των νερών της βροχής. Η κακοτεχνία αυτή έγινε παλαιότερα και δημιουργεί πολλά προβλήματα με αποτέλεσμα μετά από έντονη βροχόπτωση, τα κατωφερή σπίτια και τα υπόγεια να πλημμυρίζουν με ακάθαρτα νερά γιατί φρακάρει όλο το ενωμένο δίκτυο από φθαρτά υλικά ανακατεμένα με λύματα οικιακής χρήσης.
Στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΡΤ και με τίτλο «“Πράσινη” η Καστοριά – Εμβολιασμένοι οι μισοί κάτοικοι» έχει ένα επιδημιολογικό χάρτη της Ελλάδας με χρωματισμούς ανά περιοχές βλ. σύνδεσμο εδώ> https://www.ertnews.gr/perifereiakoi-stathmoi/florina/quot-prasini-quot-i-kastoria-emvoliasmenoi-oi-misoi-katoikoi/
-Κάποτε σε μια πόλη ζούσε μια «ομάδα» πολιτικών άλλοι ήσαν αιρετοί και άλλοι διορισμένοι, σε αυτή την πόλη οι εκδηλώσεις ήταν συχνό φαινόμενο οι περισσότεροι πολιτικοί έδιναν παρών σε κάθε εκδήλωση με περίσσια περηφάνια.
-Την εποχή που το Καλό κυριαρχούσε στις ανθρώπινες ψυχές υπήρχε ένα περίτρανο δαχτυλίδι, το έλεγαν το Δαχτυλίδι της Υπομονής! φημιζόταν για την ικανότητα που είχε να παίρνει για πάντα το Κακό.
-Σε μια κοιλάδα έξω από ένα μεθόριο χωρίο ζούσε ένας βοσκός, ένα φθινόπωρο ο βουλευτής αποφάσισε να πάει στην περιοχή του για κυνήγι, κάποια στιγμή κουραρισμένος κάθισε σε μια πέτρα δίπλα στο ποτάμι να ξαποστάσει, εκεί παρατήρησε τον βοσκό να κουβαλά νερό με τον κουβά για να γεμίζει ένα βαρέλι.
Γράφει ο Μιχάλης Ραμπίδης Χθες (30/6/21) η ΓΣΕΕ υπέγραψε νέα ΕΓΣΣΕ μέσα σε ομολογουμένως δύσκολες οικονομικές, υγειονομικές κ.α. συνθήκες. Πέραν όμως της πρόσκαιρης ελπίζουμε αδυναμίας του Εργατικού και Συνδικαλιστικού Κινήματος να παρεμβαίνει αποτελεσματικά σε καθοριστικής σημασίας ζητήματα που αφορούν εργαζόμενους, ανέργους και την κοινωνία γενικότερα, διαπιστώνεται μια ουσιαστική παράλειψη στην επαναδιατύπωση του άρθρου 7
-Σε μια χώρα με θερμά καλοκαίρια οι πυρκαγιές ήταν συχνό φαινόμενο, οι φλόγες κατέστρεφαν ότι δημιούργησε η φύση, βλέποντας την απάθεια των ανθρώπων που οδηγούσε στον αφανισμό των δασών ο Πρωθυπουργός ζήτησε από τον νομοθέτη να θεσπίσει αυστηρότερα μέτρα.
Επίκαιρο Σχόλιο του Μιχάλη Ραμπίδη Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΦΥΓΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 25 ΧΡΟΝΙΑ Στις 23 Ιουνίου έκλεισαν 25 χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.
Πάνε δέκα και πλέον χρόνια από την στιγμή που παρουσίασα την πρότασή μου για παραγωγή θερμότητας και ενέργειας από βιομάζα, η οποία θα προέρχεται από υπολείμματα της αγροτικής παραγωγής και δασικών εργασιών ξύλευσης.
-Στη μεγάλη σκοτεινή σπηλιά στην κορυφή του βράχου ζούσε μόνο και έρημο ένα μικρό κερί… το έλεγαν Δικαιοσύνη! ήταν «σβηστό» για επτά χρόνια διωγμένο από το μοναρχικό καθεστώς.
Το ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΙΓΝΙΤΗ δεν αμφισβητείται πλέον από κανέναν. Ο λιγνίτης εκτός από ρυπογόνος είναι και ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΣ κυρίως λόγω κατακόρυφης αύξησης της τιμής του CO 2 . Οι επιδοτήσεις λειτουργίας (μέσα από τους μηχανισμούς διασφάλισης επάρκειας ισχύος) έπαψαν το 2018, ενώ όπως απέδειξε η διπλή αποτυχία πώλησης λιγνιτικών μονάδων το 2019 ουδείς ενδιαφέρεται να αγοράσει μονάδες, γιατί είναι ασύμφορες.
-Το όργωμα είναι η ζωή, η σπορά η γέννηση και το θέρος ο θάνατος είπε ο Δεκτικός του χωρίου. -Αν ο άνθρωπος έχει ανάγκη τον Θεό τότε και ο Θεός έχει ανάγκη τον άνθρωπο, αν δεν υπάρχει ο άνθρωπος ποιος θα δοξάζει τον Θεό είπε ο Άθεος της γειτονιάς.
Γράφει ο Μιχάλης Ραμπίδης Λίγοι Έλληνες κυβερνήτες διαπίστωσαν την ανάγκη πριν από τους δυο μεγάλους πολέμους να χτίσουν ένα δίκαιο κοινωνικό κράτος. Η ανάγκη να στερεωθεί πρώτα το ίδιο το κράτος, υπερτερούσε των αναγκών της κοινωνίας και ως ένα σημείο δικαίως.
-Ένας νεαρός γιός εύπορης οικογένειας περηφανευόταν για το γεγονός ότι κανείς δεν του χαλά ποτέ χατίρι, πίστευε ότι ήταν αγαπητός στους άλλους για τον χαρακτήρα του και όχι για την περιουσία του πατέρα του.
-Σε μια μικρή πόλη ζούσε ένας φιλήσυχος πολίτης, νοικοκύρης εργατικός και έντιμος μα η μοίρα θέλησε να βρεθεί άνεργος. -Ένα βράδυ είπε στην μητέρα του: Αύριο νωρίς τα χαράματα θα ανέβω στην πρωτεύουσα ο θείος έχει πολλές γνωριμίες θα του ζητήσω να μου βρει δουλειά, θα σου στέλνω χρήματα κάθε μήνα και θα σου γράφω κάθε βδομάδα.
Είναι πλέον κοινός τόπος ότι η Δυτική Μακεδονία βιώνει πολύ σκληρά τη διαδικασία βίαιης μετάβασης στη μεταλιγνιτική εποχή. Χιλιάδες θέσεις εργασίας χάνονται, οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι αναζητούν αλλού την τύχη τους και οι ανειδίκευτοι «κλειδώνονται» στη μακροχρόνια ανεργία, καθώς εδώ σπανίζει και η εποχική εργασία. Η αγορά που παραδοσιακά είναι το πιο αξιόπιστο βαρόμετρο της τοπικής οικονομίας πιέζεται αφόρητα αποδεικνύοντας του λόγου το αληθές.
Γράφει ο Μιχάλης Ραμπίδης Η ώρα της λυπητερής για τους συνταξιούχους συμπίπτει με την κατάθεση των φορολογικών τους δηλώσεων, εισοδημάτων 2020 και αλίμονο σ’ αυτούς που δεν προνόησαν να κρατήσουν τα μισά αναδρομικά στην «άκρη». Τα κουτσουρεμένα αναδρομικά (μόνο της Κύριας και όχι και της Επικουρικής σύνταξης) του 11μήνου Ιουνίου 2015 - Μαΐου 2016 από τις κρατήσεις οκτώ ετών, που εισέπραξαν τον Οκτώβρη 2020, τα παίρνουν πίσω.
-Την εποχή των πολιτικών διώξεων της πολιτικής αστάθειας και την επικράτηση του φασισμού ένας ιδεολόγος κατηγορήθηκε για τις «ανατρεπτικές» ιδέες του, συνελήφθη και καταδικάστηκε με συνοπτικές διαδικασίες, οδηγήθηκε στο κελί και την επόμενη μέρα λίγο πριν τις έξι το ξημέρωμα οδηγήθηκε στην δυτική πλευρά των φυλακών εκεί όπου εκτελούσαν τους αντιφρονούντες.
Γράφει ο Μιχάλης Ραμπίδης Στις 19 Μαΐου 1919 0 Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, από όπου ξεκίνησε η δεύτερη και πιο άγρια περίοδος της Ποντιακής Γενοκτονίας. Κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου τιμούμε την μνήμη 353 χιλ. Ποντίων που εξοντώθηκαν από τους Νεότουρκους, είτε δολοφονήθηκαν, είτε έπεσαν σκοπίμως θύματα πείνας, ασθενειών, κακουχιών, από το 1916 έως και το 1923.
-Όταν πήγαινα σχολείο ο Δάσκαλος μου έλεγε: Για όλα φταιν οι κομμουνιστές. -Όταν αντάμωνα με τον Χωροφύλακα μου έλεγε: Για όλα φταιν οι κομμουνιστές. -Όταν φίλαγα το χέρι του Παπά μου έλεγε: Για όλα φταιν οι κομμουνιστές. -Όταν ερχόταν στο χωρίο ο Βουλευτής μου έλεγε: Για όλα φταιν οι κομμουνιστές.
Βρείτε μας και στο...