Η καταρρευση της "Αυτοκρατορίας" των επιχειρήσεων.

Της Δόμνας Γκίνη Project Manager

Για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα μια επιχείρηση θεωρείτω κορυφαία όταν τα κέρδη της είναι μέγιστα, συμμετέχει ενεργά στο

χρηματιστήριο, τελεί κανόνες υγιεινής και ασφάλειας, έχει τεχνολογικά υπερσύγχρονο εξοπλισμό, άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό και φυσικά "κορνιζάρει" στα top10 της ανταγωνιστικότητας. Βέβαια για να υπάρξει επιτυχημένη επιχείρηση στην δυσχαιρεί οικονομική κρίση που έχει καθηλώσει την χώρα μας, είναι αρκετά δύσκολο, σχεδόν ακατόρθωτο, γιατί μια επιχείρηση τροφοδοτείται κυρίως απο το κρατικό ταμείο "θυσαυροφυλάκειο" (με επιδοτούμενα προγράμματα, οικον. Ενισχύσεις, δάνεια κ.λ.π.) για την παραγωγή και επιβίωση τους μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

Σήμερα οι επιχειρήσεις με την θηλιά να κρέμεται στο λαιμό τους ψάχνουν λύσεις, καινοτομικές ιδέες και πρότυπα ως σωτήρια λέμβο έχοντας ως παράδειγμα τους Αμερικάνικους κολοσιαίους πολυεθνικούς ομίλους με τις εκατοντάδες θυγατρικές, με τις συνεχείς συγχωνεύσεις και τις εξαγορές. Ο φόβος της αποτυχίας επισκιάζει την περεταιρω διάσωση των ήδη νεκρων επιχειρήσεων και αφήνετε ως σκέψη και η παρακινδυνευμένη πράξη εξατμίζεται.

Σε μια πρόσφατη έρευνα για τα ποσοστά λουκέτων του τελευταίου εξάμηνου εμφανίζει ένα κλίμα τραγικά λυπηρό και απίστευτα πιστευτό. Στο Νομό Φλώρινας το ποσοστο είναι 40% και συνεχώς αυξάνει μέρα με τη μέρα. Στην Εορδαία 30% και ο φόβος για την αύξηση του είναι πλέον φανερός, καθώς σύμφωνα με το Ε.Β.Ε οι επιχειρηματιες - καταστηματάρχες δίνουν καθημερινά μεγάλη μάχη με ευέλικτες τιμές και δελεάζουσες προσφορές. Ανάλογο είναι το ποσοστό στο Νομό Καστοριάς 30% που έχει μειώσει δραματικά το τζιρο και μαζί μ αυτόν και τις ελπίδες των επιχειρηματιών. Όσο αφορα το Νομό Κοζάνης που έχει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση επιχειρήσεων σε σύγκριση με τους άλλους Νομούς της Περιφερειακής ενότητας της Δυτικής Μακεδονίας παρουσιάζει δραματική αύξηση λουκέτων για παράδειγμα η οδό Τράντα που φιλοξενούσε τις περισσότερες επιχειρήσης παρουσιάζει ποσοστό που αγγίζει το 27,1 %.

Τα αίτια πολλά(κοινωνικοοικονομικοπολιτικοφορολογικα), τα σφάλματα μεγαλύτερα και παρατηρούμε αδρανείς την "αυτοκρατορία" των επιχειρήσεων να καταρρέει απο ώρα σε ώρα και απο μέρα σε μέρα. Άραγε που θα μας οδηγήσει η συνέχεια της κρίσης; θα δώσει λύση μια συγχώνευση ή μια πώληση; Ή αυτό ισως μπορεί να συμάνει ένα άδοξο τέλος για μια χώρα που θα θεωρείτω πλεον κρατίδιο που πωλήθηκε για οφειλές..