ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ-ΔΕΚΟ Ο ΟΣΕ (Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος)... Η ΦΛΩΡΙΝΑ/LERIN ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ «ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ»

Το τελευταίο διάστημα γίνεται λόγος για την διακοπή των δρομολογίων του ΟΣΕ σχετικά με την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να εξυγιανθεί ένας οργανισμός όπως ο ΟΣΕ, (Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος) μία από τις δέκα περίπου προβληματικές ΔΕΚΟ που εξακολουθούν να λειτουργούν αντιπαραγωγικά εδώ και πολλά χρόνια....
Τις προηγούμενες δεκαετίες η χώρα μας επιχορηγήθηκε από τα ευρωπαϊκά κονδύλια με στόχο μεταξύ άλλων τον εκσυχρονισμό στις επικοινωνίες, όχι σε ότι αφορά μόνον τον οδικό εθνικό δίκτυο αλλά και τον σιδηροδρομικό δίκτυο-υποδομές. Θα έπρεπε λογικά μετά από 30 χρόνια ένταξης στην Ε.Ε. να έχει η Ελλάδα, σύχρονο σιδηροδρομικό δίκτυο, εφάμιλλο των προηγμένων δικτύων στις χώρες μέλη της Ε.Ε. Στον ΟΣΕ (αλλά και σε άλλες ΔΕΚΟ) «φρόντισαν» οι «κυβερνήτες» τόσα χρόνια να «βολεύουν» ημέτερους, ανάλογα με την κομματική εξουσιά στη χώρα, την παροχή-αύξηση των μισθών των εργαζομένων αντί επένδυση των ευρω-χρημάτων στον εκσυγχρονισμό του δικτύου.
Μια γραμμή Intercity (Αθήνα-θεσσαλονίκη) διαφημίστηκε ότι «ολοκληρώθηκε» το έργο στην κύρια σιδηροδρομική αρτηρία που κατ’ ουσίαν έγινε ως βιτρίνα έργου αφού ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει πλήρης ηλεκτροδότηση του δικτύου, ούτε διπλή γραμμή στο σύνολό της. Αν μιλήσουμε για τις Περιφέρειες και τον εκσυχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου όπως π.χ. την Πελλοπόνησο ή την Κεντρική-Δυτική Μακεδονία ο σιδηρόδρομος θυμίζει μάλλον τριτοκοσμική χώρα παρά Ευρώπη.
Σε ότι αφορά την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και ειδικά την Φλώρινα/Lerin σαμποταρίστηκε το δίκτυο αφού από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 κόπηκε η σιδηροδρομική σύνδεση του νομού, όχι μόνον προς την ενδοχώρα αλλά και προς-από την πόλη Bitola-Μοναστήρι. Με άλλα λόγια αποκόπηκε ολοκληρωτικά ο νομός σε ότι αφορά την σιδηροδρομική σύνδεση. Παράλληλα τα ΚΤΕΛ έγιναν μονοπώλιο και χιλιάδες άνθρωποι έπρεπε να χρυσοπληρώνουν το εισητήριο που επισκέπτονταν την πόλη μεταξύ άλλων και οι φοιτητές. Πριν λίγα χρόνα επαναλειτούργησε ο σιδηρόδρομος όπου ένοιωσαν οι Φλωρινιώτες ανακούφιση-δυσάρεστη έκπληξη όταν είδαν ότι αντί για να χρησιμοποιούν σύχγρονες αμαξοστοιχίες (αντί του γνωστού κλασικού «Οτομοτρίζ» που «αγκομαχούσε» για δεκαετίες τσαφ-τσουφ Φλώρινα/Lerin-Θεσσαλονίκη/Solun), τις μεταχειρισμένες αμαξοστοιχίες του ΟΣΕ, που ήδη για χρόνια λειτουργούσαν στην γραμμή Αθήνα-Χαλκίδα. Οι Φλωρινιώτες/Lerinci διαχρονικά «παιδιά ενός κατώτερου θεού» έπρεπε να αρκεστούν-συμβιβαστούν με τις «σάπιες» αμαξοστοιχίες, καθόλου άνετες για την διαδρομή Φλώρινα/Lerin-Θεσσαλονίκη/Solun, διάρκειας 2΄45 ωρών. Ήταν οχήματα, με προδιαγραφές για σύντομες διαδρομές-αποστάσεις, όπως το Χαλκίδα-Αθήνα και όχι κατάλληλα για μεγάλα-άνετα ταξίδια, αλλά δηστυχώς είναι διαχρονικά ολιγαρκείς οι πολίτες του νομού. Αρκούνται με τα «ψίχουλα».
Πρόσφατο γεγονός έχουμε το «κόψιμο του τρένου», εκ νέου διακόπηκε η σιδηροδρομική σύνδεση του νομού, όπου το τρένο από Θεσσαλονίκη/Solun φτάνει μέχρι την Έδεσσα/Voden. Μετά από πολλά χρόνια βλέπουμε διστακτικά την αντίδραση των κατοίκων του νομού, κινήσεις πολιτών, γιατί στην οικονομική κρίση πρό (και ήδη εντός) των πυλών δυνασχετούν με τα μέτρα «εξυγίανσης» του ΟΣΕ και την περικοπή των δρομολογίων. Φυσικά κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί παρά συμφωνεί στη εξυγίανση του ΟΣΕ, όμως η διακοπή του δρομολογίου πρός και από Φλώρινα είναι σταγόνα στον «ωκεανό» σε ότι αφορά τα λειτουργικά έξοδα της δημόσιας επιχείρησης. Θα μπορούσε να παρουσιάσει ο ΟΣΕ τα οικονομικά στοιχεία σε ότι αφορά το συγκεκριμένα δρομολόγια για τον νομό, τα λειτουργικά έξοδα, το όποιο οικονομικό άνοιγμα ή πρόβλημα ώστε να δικαιολογήσουν το «κόψιμο». Θα μπορούσαν οι αρμόδιοι μετά την ανάλογη μελέτη να προταθούν οι κατάλληλες λύσεις. Θα μπορούσε π.χ. να αυξηθεί αν χρειαστεί η τιμή του εισητηρίου, ο περιορισμός ή όχι των δρομολογίων κλπ. αρκεί όμως να συνεχιστεί η σιδηροδρομική σύνδεση. Αυτά θα συζητηθούν το επόμενο διάστημα μετά την αντίδραση των κατοίκων που σίγουρα θα συνεχιστεί δυναμικότερα αν δεν υπάρξει λύση, αλλά θα έλεγα ότι υπάρχει ακόμη ουσιαστικότερος λόγος που θα μπορούν να εκμεταλευτούν-επιχειρηματολογίσουν οι εκπρόσωποι των φορέων.
Συγκεκριμένα, πολλοί Φλωρινώτες/Lerinci, από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 μέχρι σήμερα, νομίζουν ότι ο νομός, η χώρα, τελειώνει εδώ ακόμη και σε ότι
αφορά το σιδηροδρομικό δίκτυο. Όμως δεν πρέπει οι πολίτες και οι αρχές να αντιμετωπίζουν το θέμα με κοντόφθαλμη-μίζερη οπτική. Υπάρχει σιδηροδρομική γραμμή Φλώρινα/Lerin-Bitola/Μοναστήρι αλλά είναι ανενεργή-νεκρή περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια. Όπως οδικά αλλά και σιδηροδρομικά η περιοχή είναι η δυτική πύλη, είσοδος-έξοδος προς την γειτονική χώρα. Απέναντι υπάρχουν οι πόλεις Bitola αλλά και Prilep, Skopje όπου υπάρχει αντίστοιχη σιδηροδρομική σύνδεση. Αυτό το παράπλευρο δυτικό δίκτυο της χώρας μας θα μπορούσε να συνεργαστεί αποτελεσματικά στις δύο χώρες. Όχι μόνον να επαναλειτουργήσει το τρένο προς-από ενδοχώρα-Φλώρινα/Lerin, αλλά και προς-από Bitola/Μοναστήρι. Ώφελος για την πόλη και την ευρύτερη περιοχή μας αφού υπάρχει πληθυσμός περίπου 300.000 κατοίκων στην γειτονιά μας, στην Δημοκρατία της Μακεδονίας. Θα μπορούν να αναπτυχθούν παραγωγικά οι δυνατότητες της σύνδεσης, τουλάχιστον κατ’ αρχήν σε επίπεδο τουρισμού και εμπορίου. Η σιδηρογραμμική γραμμή είναι σημαντικός μοχλός και προϋπόθεση αν έχουμε αισιόδοξο βλέμμα στο μέλλον, καλύτερη ποιότητα επικοινωνίας και συνεργασίας με τους πολίτες της γειτονικής χώρας. Θα μπορούσε ακόμη να συγκροτηθεί κοινή δημοτική επιχείρηση με mini-bus λεωφορειακή γραμμή σύνδεσης σε καθημερινή βάση Φλώρινα/Lerin-Bitola/Μοναστήρι και μάλιστα να εκμεταλευτούν επίσης καταλλήλως τα ευρωπαϊκά διασυνοριακά προγράμματα συνεργασίας προς ώφελος των δύο περιοχών. Η λεωφορειακή γραμμή μπορεί παράλληλα-συμπληρωματικά να λειτουργήσει με την σιδηροδρομική σύνδεση.
Δηστυχώς οι Περιφερειακές και Δημοτικές αρχές «αγρόν αγόραζαν» στις δύο «χαμένες δεκαετίες» για την ευρύτερη περιοχή Φλώρινας/Lerin. Είτε το κράτος παρεμποδιστικά-αποθαρρυντικά λειτουργούσε για διασυνοριακές συνεργασίες με αφορμή τον τεχνητό Μακεδονικό «πρόβλημα», είτε επειδή οι Περιφερειακές-Δημοτικές αρχές «βαρούσαν προσοχή και σούζα» σε κάθε κάλεσμα του κράτους όλα αυτά τα χρόνια, λειτουργώντας ως μαριονέτες εθνικιστικών, οπισθοδρομικών αντιλήψεων. Οι πολίτες, άλλοι «μειονοτικοί» κατ’ ιδίοτητα και άλλοι κατ’ αντίληψη δεν μιλούν και σωπαίνουν, έτσι εκπαιδεύονται για χρόνια, οι δε «εξουσιαστές» προβάλλουν συνήθως το εθνικό συμφέρον για να καλύπτουν τις αδυναμίες της πολιτικής. Οι «εντεταλμένοι» κρατούντες την τοπική εξουσία εδώ και χρόνια προβάλλουν συνήθως ότι «φυλλάτουν Θερμοπύλες», προσφέροντας υποσχέσεις για δουλειά «μπιχλιμπίδια-καραμέλες» στους πολίτες της περιοχής. Οι πολιτικές επιλογές για τον τόπο γενικά, η νωθρότητα, η ανεπάρκεια ή οι προς εκτέλεση εντολών απ’ τα πάνω, λειτουργούν-σέρνονται λόγο του «Μακεδονικού». Πότε θα καταλάβουν επιτέλους οι Έλληνες πολίτες των συνοριακών περιοχών ότι οι εθνο-μειονοτική Μακεδονική παράμετρος μπορεί να γίνει ώφελος σε ότι αφορά την ποιότητα της ζωής για όλους, αντί τροχοπέδη;
Το Ουράνιο Τόξο πάντα θετικά συμμετείχε και θα συμμετέχει ενεργά και αποτελεσματικά σε περιφερειακό και κεντρικό επίπεδο. Δεν είχε την δυνατότητα ούτε άφησαν, σχεδόν όλοι του «συστήματος», να ακουστεί η φωνή του Τόξου ευρύτερα. Όμως ήρθε πλέον ο καιρός, με αφορμή άλλωστε και την οικονομική κρίση, οι συνειδητοποιημένοι λογικοί άνθρωποι να κλείνουν τις αντιδραστικές εθνικιστικές «σειρήνες», ήδη ακούν τις θετικές χρήσιμες θέσεις-απόψεις του Τόξου για τα περιφερειακά και κεντρικά ζητήματα της πολιτικής. Έρχονται καλύτερες ημέρες...
ΠΑΥΛΟΣ ΦΙΛΙΠΟΒ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟΣ