Σαν την "μέλισσα" στο "μέλι".

Της Δόμνας Γκίνη Project Manager.

Απο την μιά οι έντονες πιέσεις που ασκεί το συμβούλιο της Τρόϊκα για τις μαζικές απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων και απο την άλλη η

"μελωδία" για την ενίσχυση των επιχειρήσεων και η συμπαράσταση στον νέο επιχειρηματία με σκοπό όπως τόνισε ο Πρωθυπουργός μας Αντώνιος Σαμαράς στην ΑΝΑΠΤΥΞΗ της επιχειρηματικότητας και επίσης στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, όπου σύμφωνα με τα συφραζόμενα το νέο αυτό μοντέλο θα καλύψει ένα μέρος της "τρύπας" των χρεών του Ελληνικού Δημοσίου.

Τα ερωτήματα είναι πολλά, οι αντίδρασεις συνεχόμμενα εντείνονται και η "κερήθρα" που θα μαζευτεί το "μέλι" έχει πολλά ψεγάδια. Όπως: 1) Πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν; Ήδη η ανεργία αγγίζει το 60%.

2) Ποιός θα είναι ο μισθός σε ευρώ (€) του υπαλλήλου; Καθώς οι ανατιμήση των προϊόντων αυξάνετε μέρα με την μέρα.

3) Ποιές προδιαγραφές θα στηρίξουν το ρίσκο της νεολαίας ώστε να δημιουργήσει "παραγωγή επιχειρήσεων"; Εδώ καλά- καλά δεν μπορούμε να κρατήσουμε ανοιχτές τις ήδη υπάρχουσες που βαρυγκωμούν απο τα μέτρα λιτότητας. Και μιας δηλώνετε πως θα είναι ανεξάρτητες επιχειρήσης χωρίς την παρέμβαση του κράτους και θα τις προστατεύσετε...ΔΕΝ θα φορολογηθούν..;;;

Το ρητό "κάλλιο αργά παρά ποτέ" όπως φαίνεται είναι η μαρκίζα του νέου μοντέλου επιχειρηματικότητας. Μερικά από αυτά που χρειάζεται πραγματικά μια υγιής επιχείρηση είναι ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΠΩΛΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ, ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ, ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, στρατηγικό management, marketing κ.α Ας υποθέσουμε οτι βρίσκουμε το κεφάλαιο και το προσωπικό, σε ποια και με ποιά χώρα θα κληθεί να ανταγωνιστεί;; Με άλλες όμοιες επιχειρήσεις που φυσικά αυτές ήδη έχουν εξασφαλίσει ένα μεγάλο μέρος της ξένης αγοράς.

Ας μην βιαζόμαστε να βασιστούμε μόνο σε ένα μοντέλο, θα πρέπει το σύστημα υποστήριξης αποφάσεων να είναι άψογο και δοκιμασμένο στο χρόνο μιας και στο κατώφλι μας η κρίση παραμένει αμετακίνητη δυναμώνει τους φόβους για σενάρια αποτυχίας.