Η εισήγηση του Βαγγέλη Ιωαννίδη στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας

Κ Πρόεδρε Σύμμαχοι Φίλες και Φίλοι
Έφτασε τελικά η ώρα και του ιδρυτικού μας συνεδρίου. Εδώ από την Αθήνα σήμερα στέλνουμε μήνυμα ελπίδας, ευθύνης και προοπτικής για την χώρα. Χιλιάδες μέλη από όλη την Ελλάδα έδωσαν την εντολή στους συνέδρους, να οικοδομήσουν μια νέα κινηματικού τύπου παράταξη, που θα πει τα πράγματα επιτέλους με το όνομα τους χωρίς, να υποπίπτει στο πάγιο ελάττωμα του πολιτικού συστήματος, να χαϊδεύει δηλαδή αυτιά.

Φίλες και φίλοι σε δύσκολες εποχές για την πατρίδα και το έθνος ξεκινήσαμε την προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα. Οι πολίτες δικαίως είναι θυμωμένοι, εξαγριωμένοι και θα τολμούσα, να πω αηδιασμένοι με το πολιτικό σκηνικό. Χρόνια άκουγαν για την ισχυρή Ελλάδα, που είναι παράγοντας ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής και διαπιστώνουν, ότι τα παραμύθια, που τους έλεγαν δεν ισχύουν και έχουν πολύ κακό τέλος. Η επίπλαστη εικόνα μιας Ελλάδας ευημερούσας, που στηριζόταν στα δανεικά και στην κατασπατάληση πόρων καταρρέει πλέον μπροστά στα μάτια τους. Το ερώτημα φίλοι μου είναι, που οδηγούμαστε τώρα και αν υπάρχει διέξοδος. Με λύπη μου διαπιστώνω, ότι έχουμε μια κυβέρνηση, η οποία, αφού υφάρπαξε την ψήφο του ελληνικού λαού με ψεύδη, εξαπατώντας τον, ότι λεφτά υπάρχουν, σήμερα αποδεικνύεται, ότι είναι πολύ κατώτερη των περιστάσεων, αδυνατώντας, να πείσει τους ίδιους τους βουλευτές της, να στηρίξουν τις μεγάλες αλλαγές, που έχει ανάγκη ο τόπος. Οι μεγάλες αλλαγές μένουν μόνο στα χαρτιά, γιατί ο πρωθυπουργός είναι ανίκανος, να
αντιμετωπίσει το βαθύ κράτος, που το ίδιο το κόμμα του δημιούργησε. Επιλέγει λοιπόν εγκληματικά, να συνεχίσει την ίδια παταγωδώς αποτυχημένη συνταγή, που στηρίζεται στην υπερφορολόγηση και στην ύφεση, προσμένοντας, να βρει χρήματα, για να συνεχίσει, να χρηματοδοτεί τους ευνοημένους των δημοσίων δαπανών. Οι δαπάνες εξακολουθούν , να αυξάνονται έτσι ανεξέλεγκτες, ενώ τα έσοδα καταρρέουν και δημιουργούνται νέα ελλείμματα, καθιστώντας μας αναξιόπιστους περαιτέρω στις αγορές και τους εταίρους μας. Το δε χρέος αυξάνεται συνεχώς με γεωμετρική πρόοδο και όπως εδώ και ένα χρόνο τονίζω, είναι μη βιώσιμο. Σε αυτήν την κυβέρνηση ταιριάζει απόλυτα ο στίχος του ποιητή,<< δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!>>
Λύση κατά την γνώμη είναι η πρόταση, που έκανα και για το προσυνέδριο του Πειραιά και αισθάνομαι την ανάγκη, να την επαναλάβω. Χρειάζεται η άμεση και χωρίς χρονοτριβές συνολική επιμήκυνση του δημοσίου χρέους σε συμφωνία με τους δανειστές της χώρας σε εθελοντική βάση, αφήνοντας εν ανάγκη από έξω τα ομόλογα, που έχουν τα εγχώρια ασφαλιστικά ταμεία για ευνόητους λόγους, οι οποίοι σχετίζονται με την ίδια τους την ύπαρξη. Προτείνω δηλαδή την αναστολή της εξοφλήσεως του χρέους κατά 15 χρόνια σε συμφωνία με τους δανειστές και χωρίς κούρεμα του ποσού, που οφείλουμε. Στο διάστημα αυτό θα μπορούσαμε, να συμφωνήσουμε, ότι θα καταβάλλονται μόνο οι τόκοι ή αν πετύχουμε και συμφωνία μη καταβολής μεγάλου μέρους των τόκων και μείωσης τους. Τα κεφάλαια, που θα εξοικονομούνται, θα επενδύονται, στα πλαίσια ενός αναπτυξιακού προγράμματος, το οποίο θα εκπονηθεί από
κοινού με την τρόικα, σε παραγωγικά έργα.
κοινού με την τρόικα, σε παραγωγικά έργα.