«Ασπίδα» για άτομα με αναπηρία

Ανοίγει ο δρόμος για τη μονιμοποίηση χιλιάδων συμβασιούχων ΑμεΑ (Ατόμων με Αναπηρία) με δικαστική απόφαση-σταθμό. Το Πρωτοδικείο Αθηνών αρνείται να εφαρμόσει τη συνταγματική διάταξη που απαγορεύει τις μονιμοποιήσεις, δίνοντας προβάδισμα στη συνταγματική ρύθμιση που επιβάλλει στο κράτος να παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της αναπηρίας, εξασφαλίζοντας σε ΑμεΑ την επαγγελματική ένταξη και συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας (άρθρο 21 Συντάγματος).
Η πρώτη δικαστική δικαίωση αφορά 13 συμβασιούχους ΑμεΑ που απασχολούνταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε προγράμματα του ΟΑΕΔ, για τους οποίους κρίνεται ότι στην πραγματικότητα κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και γι' αυτό πρέπει η σύμβασή τους να θεωρηθεί αορίστου χρόνου, να εξακολουθήσει η απασχόλησή τους σε διάφορες θέσεις εργασίας (υπάλληλοι γραφείου, αποθηκάριοι, κλητήρες κ.λπ.) και να υποχρεωθεί ο δήμος να τους πληρώσει και μισθούς υπερημερίας, από τότε που έληξε η σύμβαση.
Η δικαστική απόφαση ανάβει «πράσινο φως» για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων ΑμεΑ στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όταν οι κρατικοί φορείς, οι δήμοι και άλλοι εργοδότες ανανέωσαν για 1 έτος την απασχόλησή τους, μετά τα 3ετή προγράμματα του ΟΑΕΔ.
Επιβάλλει μάλιστα την άμεση καταβολή μισθών υπερημερίας για 3 μήνες, κρίνοντας ότι έχουν περιέλθει σε οικονομική αδυναμία και υπογραμμίζοντας ότι έχουν απόλυτη ανάγκη να συνεχίσουν να εργάζονται, λαμβανομένου υπόψη και του ότι λόγω της αναπηρίας τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρουν άλλη εργασία.
Το «σημείο-κλειδί» για την απόλυτη δικαίωση των συμβασιούχων ΑμεΑ αποτελεί η διαπίστωση του δικαστηρίου ότι δεν ισχύει για τις συμβάσεις αυτές η νομολογία που απαγορεύει ρητά τη συνέχισή τους βάσει του άρθρου 103 παρ. 7, 8 του Συντάγματος, «αφού το νομοθετικό καθεστώς που εδράζεται στην αρχή της ανάγκης ειδικής προστασίας των ΑμεΑ, δηλαδή το άρθρο 21 του Συντάγματος και ο ν. 2643/98, είναι ειδικό έναντι των απαγορευτικών διατάξεων».
Στη δικαστική απόφαση σημειώνεται επίσης ότι ο ν. 2643/98, που πρόβλεψε τις προσλήψεις ΑμεΑ με προστατευτικό καθεστώς, «απολαμβάνει συνταγματικού ερείσματος», αφού άτομα με αναπηρίες ή ειδικές ανάγκες πρέπει να έχουν ειδική κρατική φροντίδα, όπως προκύπτει και από σχετική προσθήκη στο αναθεωρημένο Σύνταγμα.

Για τα ειδικά προγράμματα του ΟΑΕΔ, το δικαστήριο, με γνώμονα το άρθρο 21 του Συντάγματος, τονίζει ότι ο ν. 3227/04 που δίνει τη δυνατότητα να απασχοληθούν ΑμεΑ και μετά τη λήξη των προγραμμάτων».
Πάγιες ανάγκες
Στη συγκεκριμένη υπόθεση το Πρωτοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που υπέβαλαν διά του δικηγόρου τους Δημ. Βερβεσού 13 συμβασιούχοι ΑμεΑ ηλικίας 22 έως 36 ετών, με ποσοστά αναπηρίας 50-80%, που απασχολούνταν από τα τέλη του 2004 με συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε προγράμματα του ΟΑΕΔ ως υπάλληλοι γραφείου, αποθηκάριοι, κλητήρες.
Με τη λήξη των συμβάσεών τους ακολούθησαν διαδοχικές ανανεώσεις μέχρι τον Μάρτιο του 2010, οπότε οι υπηρεσίες του Δήμου Γλυφάδας αρνήθηκαν να δεχθούν την περαιτέρω απασχόλησή τους καίτοι προσήλθαν στην εργασία τους.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η συνεχής και αδιάλειπτη παροχή υπηρεσιών δείχνει ότι εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και ότι οι συμβάσεις τους είναι στην πραγματικότητα αορίστου και όχι ορισμένου χρόνου, χωρίς να εμποδίζεται η μετατροπή αυτή λόγω του άρθρου 21 του Συντάγματος.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ
ethnos.gr